Chapter 53அதிகாரம் 53 ஆக்கம் Making
Bringing a thing into being.
521. The maker is made
வனைந்தாள் வனைந்தாள் சுழல்மேல் களிமண்வனைந்தது கையை வடிவு
vanaindaal vanaindaal suzhalmel kalimanvanaindadhu kaiyai vadivu
She shaped and shaped the clay on the wheel, and the form she was making shaped her hand.
522. Wanting to make again
மண்ணைப் பிசைந்தவிரல் மாளிகையைக் கட்டியபின்மண்ணைத் தொடத்துடிக்கும் நோய்
mannaip pisaindaviral maalikaiyaik kattiyapinmannaidh thodathudikkum noy
Once the finger that kneaded clay has built the mansion, it falls ill with longing to touch clay again.
523. Stepping back reveals flaws
வனைந்தாள் நிமிர்ந்து வனைந்ததைக் கண்டாள்வனைந்ததிற் கண்ணே வடு
vanaindaal nimirndu vanaindadhaik kandaalvanaindadhir kanne vadu
She shaped it, straightened up, and looked at what she had made; in the very thing she made, a flaw.
524. Material shapes the outcome
வடிக்கும் உளியின் வலிப்பன்று வேண்டும்வடிவம் மரத்தின் மறுப்பு
vadikkum uliyin valippandru vendumvadivam marathin maruppu
The shape that is wanted is not the chisel’s force; it is the wood’s refusal.
525. Possibility becomes form
கொல்லன் உலையினில் கோடி வடிவிருக்கும்வல்லா னடித்தவுடன் ஒன்று
kollan ulaiyinil kodi vadivirukkumvallaa nadithavudan ondru
In the smith’s forge lie ten million forms; the moment the able hand strikes, one.
526. Potential needs shaping
வெட்டுண்ட கல்லிற்குக் கோயிலும் வெட்டாமலைக்கு மலையென்ற பேர்
vettunda kallirkuk koyilum vettaamalaikku malaiyendra per
For the cut stone, even a temple; for the uncut mountain, the name ‘mountain’.
At the heart of a Tamil temple stands a sacred image of carved stone, and the temple around it is built of cut stone too.
527. Our mark remains
கலத்தை வனைந்தாள் விரலின் வளைவேகலத்தின் விளிம்பாய் வளைந்து
kalathai vanaindaal viralin valaivekalathin vilimbaai valaindu
She shaped a vessel, and the very curve of her finger curves on as the vessel’s rim.
528. Beyond our hands
ஆக்கினாள் சூளைக் கலத்தை யவளாக்கம்ஆக்கியது சூளை நெருப்பு
aakkinaal soolaik kalathai yavalaakkamaakkiyadhu soolai neruppu
She made the vessel for the kiln; the kiln’s fire made her making.
529. Making involves removal
சிற்பி செதுக்கும் கருங்கல் சிலையாகும்சிற்பி களைந்தது தூள்
sirpi sedhukkum karungal silaiyaakumsirpi kalaindadhu thool
The black stone a sculptor chisels becomes a statue; what the sculptor took off it is dust.
530. Our hands remember
குழைத்த மணலின் வடிவம் அழிந்தும்விரல்நினைக்கும் ஈரம் அது
kuzhaitha manalin vadivam azhindumviralninaikkum eeram adhu
The kneaded sand has lost its shape, yet the finger remembers its wetness.