Chapter 41அதிகாரம் 41 சேர்ந்துணர்வு Belonging
Being part of a people, place or circle.
401. Belonging stays with us
கடல்நீங்கிப் போயினும் உப்புநிற்கும் நாவில்உடல்நீங்கிப் போகா உணர்வு
kadalneengip poyinum uppunirkum naaviludalneengip pokaa unarvu
Though the sea is left behind, its salt stays on the tongue: a feeling that does not leave the body.
402. Familiar sounds mean home
மணியொலி கேட்டுவளர் ஆட்டுக்குட் டிக்குமணியொலி தாயின் குரல்
maniyoli kettuvalar aattukkud dikkumaniyoli thaayin kural
For the lamb that grew up hearing the sound of the bell, the sound of the bell is its mother’s voice.
403. Hard to leave
தேய்ந்த குழியில் குதிகால் பொருந்தும்நாள்நீங்குதற்குக் கல்லன்று நெஞ்சு
theynda kuzhiyil kudhikaal porundumnaalneengudharkuk kallandru nenju
When the heel has come to fit the worn hollow, the heart is not stone enough to leave.
404. More than being there
கலத்துள் கலந்ததே உப்பாகும் கூடிக்கலவாத உப்பெலாம் கல்
kalathul kalandadhe uppaakum koodikkalavaadha uppelaam kal
Only the salt that has mixed into the pot is salt; every grain that does not join in and mix is stone.
405. Between two places
ஒருகாலில் தாய்மண் ஒருகாலில் சேய்மண்இருகாலும் பற்றா நிலம்
orukaalil thaayman orukaalil seymanirukaalum patraa nilam
One foot on the mother’s soil, one foot on the child’s far-off soil: both feet together grip no ground.
406. Known through belonging
நீர்குடிக்கும் மீனறியா தென்றுசொல்வர் நீரின்றேல்யாரறிவார் மீனென் பதை
neerkudikkum meenariyaa thendrusolvar neerindrelyaararivaar meenen padhai
People say a fish does not know the water it drinks; if there were no water, who would know what a fish is?
407. His work misses him
ஊரோ டுழுதவன் ஊர்விட் டகன்றநாள்ஏரோ டழுததே ஏர்
ooro duzhudhavan oorvid dakandranaalero dazhudhadhe er
On the day the man who ploughed with the village went away, the plough wept with the yoke.
408. Home shapes new places
ஊர்மண் உடற்கலந்த பின்வேற்று மண்ணெல்லாம்ஊர்மண் கலந்து வரும்
oorman udarkalanda pinvetru mannellaamoorman kalandu varum
Once home soil has mixed into the body, every foreign soil arrives mixed with home soil.
409. The body remembers home
பழகிய மண்ணின் மணத்தை மறந்தாள்மழையில் திரும்பிற்று மூக்கு
pazhakiya mannin manathai marandaalmazhaiyil thirumbitru mookku
She had forgotten the scent of the familiar soil; when the rain fell, her nose turned back to it.
410. No longer an outsider
ஆறு கடலில் கலந்ததெனின் ஆற்றின்நீர்வேறென் றறியா கடல்
aaru kadalil kalandadhenin aatrinneerveren rariyaa kadal
Once a river has mingled with the sea, the sea does not know the river’s water as separate from itself.