Chapter 95அதிகாரம் 95 சமாதானம் Peace
More than the absence of strife.
941. Peace in everyday life
சிறுவன் கடைக்குச் சிரித்துநடப் பானேல்அறிமின் படைதீர் நிலம்
siruvan kadaikkus sirithunadap paanelarimin padaidheer nilam
When a boy goes laughing to the shop, know that this is a land where armies have come to an end.
942. What calm can hide
துழாவுங்கை நிற்கத் தெளிந்ததுநீர் என்பர்அழுந்தும்சேற் றோடே அறம்
thuzhaavungai nirkadh thelindadhuneer enparazhundumser rode aram
When the stirring hand stops, people say the water has cleared; virtue goes down with the settling mud.
Stirring keeps everything in the water moving and in view. When it stops, the good sinks out of sight along with the dirt.
943. Taking peace for granted
பகைவர் வரவிலை யென்றமை வார்க்குப்பகையா வதுதம் அமைவு
pakaivar varavilai yendramai vaarkkuppakaiyaa vadhudham amaivu
Those who say ‘No enemy is coming’ and settle back have their own settling for an enemy.
944. Endurance mistaken for peace
சுமையைத் தொடர்ந்த முதுகின் நெளிவைஅமைதி எனக்கொண்ட கண்
sumaiyaidh thodarnda mudhukin nelivaiamaidhi enakkonda kan
The bend of a back that kept on under its burden: an eye took this for peace.
The strain belongs to the one carrying the load; the peace belongs to the one looking.
945. Silence imposed by power
ஒடுக்கும் அரசின் ஒலியற்ற நாடுதுயிலன்று செத்த நிலம்
odukkum arasin oliyatra naaduthuyilandru setha nilam
The country silenced by the state that crushes it is not asleep; it is dead ground.
946. Peace measured by tomorrow
நாளை யெனல்கூடா நாட்டில் அமைதியில்லைநாளை யெனல்வேண்டும் நாடு
naalai yenalkoodaa naattil amaidhiyillainaalai yenalvendum naadu
A land where people cannot say ‘tomorrow’ has no peace; a land must be one where they can say ‘tomorrow’.
947. Without fearing each other
ஒருமரத்தின் நீழல் உடனமர்ந்தார் தம்முள்வெருவலிலா நாளே சமம்
orumarathin neezhal udanamarndaar thammulveruvalilaa naale samam
When those who share one tree’s shade spend a day without fear of one another, that day alone is peace.
948. Rebuilding takes people
அழித்ததன் மேற்கட்டு வாரில்லை யாயின்அழித்ததுவே நிற்கும் அழிவு
azhithadhan merkattu vaarillai yaayinazhithadhuve nirkum azhivu
If no one builds on what was destroyed, what was destroyed itself stands, as destruction.
949. Who sustained the peace
போர்நின் றதென்பார் நிலமே பொலிவதற்குஆர்நின் றனரென் றறி
pornin radhenpaar nilame polivadharkuaarnin ranaren rari
You who say the war has stopped, know who stood firm so that the land might flourish.
950. Unresolved causes remain
முரண்தீர்ந்த தென்றார் முதல்தீர்ந்த தில்லைமரம்வீழ்ந்தால் வேர்வாழும் மண்
murantheernda thendraar mudhaltheernda thillaimaramveezhndaal vervaazhum man
They said the strife was over; its root is not. When a tree falls, its root lives on in the soil.