Chapter 94அதிகாரம் 94 மீளிணக்கம் Reconciliation
Restoring a broken relationship.
931. The way back
விரைந்து கடந்த வழியே சினத்தின்திரும்ப நடக்கும் தொலைவு
viraindu kadanda vazhiye sinathinthirumba nadakkum tholaivu
Coming back from anger, one walks the very road one rushed across.
Coming back from a quarrel means retracing, step by step, the ground covered in the rush of leaving.
932. Both must stay
கைகோத்து நிற்கும் கருங்கல் வளைவுஒருகல் விலகின் விழும்
kaikothu nirkum karungal valaivuorukal vilakin vizhum
Stone holding stone like linked hands, the black arch stands; let one draw away, and it falls.
933. Giving up victory
வெல்வது யார்க்கும் விருப்பம் இணைவுக்குவெல்லா திருத்தலே வேர்
velvadhu yaarkkum viruppam inaivukkuvellaa thiruthale ver
Everyone wants to win; union has a single root: not winning.
934. Before positions set
குழைந்த களிமண் வனையலாம் சுட்டுடைத்தஓட்டை வனைவ தரிது
kuzhainda kaliman vanaiyalaam suttudaithaottai vanaiva tharidhu
Kneaded clay, soft and yielding, can be shaped; a shard of a pot fired and then broken is hard to shape.
Firing hardens clay for good; the pieces of a fired pot that breaks no longer yield to the hands as fresh clay does.
935. Forgiving without returning
பொறுத்தார் இணைவார் எனல்வேண்டா பொய்யாம்பொறுத்தலும் சேர்தலும் வேறு
poruthaar inaivaar enalvendaa poyyaamporuthalum serthalum veru
Do not say that those who have forgiven will come back together; that is false. Forgiving and coming back together are different things.
936. When waiting may fail
ஒருமுடிச் சூழலைக் காலம் அவிழ்க்கும்இருமுடிச் சூழலை யார்
orumudis soozhalaik kaalam avizhkkumirumudis soozhalai yaar
Time loosens a tangle with one knot; who will loosen a tangle with two?
Each knot is a hurt that keeps a relationship tangled. Time can be trusted with one; for two, no untier is named.
937. Renewal proves the mending
ஒட்டிய கொம்பின் தளிரே உரைக்கும்பிரிந்துசேர்ந்த நட்பின் உயிர்
ottiya kombin thalire uraikkumpirindusernda nadpin uyir
Only the new shoot on a joined branch tells of the life of a friendship once parted and come together again.
A branch joined onto a tree shows it has truly taken only when it puts out fresh leaves.
938. Owning our part
யான்பிழைத்தேன் என்றிருவர் சொல்லின் இணைவுறும்தான்பிழைத்தான் என்றால் அழிவு
yaanpizhaithen endriruvar sollin inaivurumthaanpizhaithaan endraal azhivu
When both say ‘I was wrong’, they come together; when the words are ‘He was wrong’, ruin follows.
939. The cause remains
அடிமுள் பறியா திணைந்தார் நடையில்அடிமுள் நடத்தும் பிரிவு
adimul pariyaa thinaindaar nadaiyiladimul nadathum pirivu
Those who join without drawing the thorn from the foot walk on, and the thorn leads them apart.
940. Repair can succeed
பிளந்ததை யாரும் அறியார் பொருத்தியகைவழி சொல்லும் மரம்
pilandadhai yaarum ariyaar poruthiyakaivazhi sollum maram
No one can tell that the wood was ever split; the wood tells of the hand that joined it.