Chapter 31அதிகாரம் 31 அமைதி Stillness
Inner quiet.
301. Keeping ourselves unsettled
தெளிவிலை யென்றாள் கலக்கினாள் கைநீங்கச்சேறடங்கத் தேறும் கயம்
thelivilai yendraal kalakkinaal kaineengasseradangadh therum kayam
‘It is not clear,’ she said, and stirred it. Her hand withdrawn, the mud settles; the pond clears.
302. Claiming to be calm
அமர்ந்தே னெனவமரா நெஞ்சம் விளக்கைஅவிக்க விசிறும் புயல்
amarnde nenavamaraa nenjam vilakkaiavikka visirum puyal
‘I am settled,’ yet the heart does not settle: that heart is a storm, fanning to put out the lamp.
The words do not settle the unrest within; that unrest is itself the wind at the flame.
303. Knowing without words
சொல்லா திருக்கும் மரமறியும் மண்ணின்கீழ்சொல்லா திருக்கும் புனல்
sollaa thirukkum maramariyum manninkeezhsollaa thirukkum punal
The tree that keeps silent knows the water that keeps silent beneath the earth.
304. Calm needs security
நாளைப் பசிகூர் வயிற்றினைத் தேற்றுதல்வாளையை மேட்டில் விடல்
naalaip pasikoor vayitrinaidh thetrudhalvaalaiyai mettil vidal
To console a belly whose hunger will sharpen tomorrow is to set a vaalai fish down on high ground.
The vaalai is a river fish; on dry raised ground it gasps, however gently it is set down.
305. Old trouble surfaces
தெளிந்தபின் காணும் கலக்கம் நெடுநாள்ஒளிந்திருந்த சேற்றின் முகம்
thelindapin kaanum kalakkam nedunaalolindirunda setrin mukam
Once it has cleared, the murk that appears is long-hidden mud showing its face.
306. Trying too hard
அமைதி வருமென் றடிக்கும் முரசோஅடிக்காமல் ஓய்வ தொலி
amaidhi varumen radikkum murasoadikkaamal oyva tholi
Will the drum that is beaten to cry ‘Peace will come’ bring quiet? Sound comes to rest when the drum is not beaten.
307. Quiet beneath thought
ஓயாது சுற்றும் திகிரியின் ஆணியைக்காணாது போகும் விழி
oyaadhu sutrum thikiriyin aaniyaikkaanaadhu pokum vizhi
The wheel turns without rest; the eye passes over the pin it turns on.
The axle-pin is the one part of a wheel that does not move; all the turning rests on it.
308. Quiet helps us notice
மனந்தணிந்தார் கண்ணுக்குப் புல்லும் பெரிதாம்மனங்கொதித்தார் காணார் மலை
manandanindaar kannukkup pullum peridhaammanangodhithaar kaanaar malai
To the cooled mind even grass is great; the boiling mind does not see a mountain.
309. What quiet reveals
ஓசை யடங்கிய நாண்மட்டும் யாழ்நரம்புபேசும் தனதுண்மைப் பேர்
osai yadangiya naanmattum yaazhnarambupesum thanadhunmaip per
The lute-string speaks its own true name only on the day the sound has died down.
While music plays, the string is lost in the sound it makes; once that sound subsides, the string itself can be heard for what it is.
310. Quiet learned through unrest
கலங்கித் தெளிந்த கயமறியும் ஆழம்கலங்காத நீரின் உரை
kalangidh thelinda kayamariyum aazhamkalangaadha neerin urai
A pool that was stirred and clouded, then settled clear again, knows the depth; to water never stirred, the depth is mere talk.