302. Claiming to be calm

அமர்ந்தே னெனவமரா நெஞ்சம் விளக்கைஅவிக்க விசிறும் புயல்

amarnde nenavamaraa nenjam vilakkaiavikka visirum puyal

‘I am settled,’ yet the heart does not settle: that heart is a storm, fanning to put out the lamp.

The words do not settle the unrest within; that unrest is itself the wind at the flame.

303. Knowing without words

சொல்லா திருக்கும் மரமறியும் மண்ணின்கீழ்சொல்லா திருக்கும் புனல்

sollaa thirukkum maramariyum manninkeezhsollaa thirukkum punal

The tree that keeps silent knows the water that keeps silent beneath the earth.

304. Calm needs security

நாளைப் பசிகூர் வயிற்றினைத் தேற்றுதல்வாளையை மேட்டில் விடல்

naalaip pasikoor vayitrinaidh thetrudhalvaalaiyai mettil vidal

To console a belly whose hunger will sharpen tomorrow is to set a vaalai fish down on high ground.

The vaalai is a river fish; on dry raised ground it gasps, however gently it is set down.