Chapter 22அதிகாரம் 22 கண்ணோட்டம் Perspective
Seeing from more than one place.
211. Closeness changes scale
கண்ணருகே வைத்த கருவிரலும் மாமலையாம்கண்விலகிப் பார்த்தால் விரல்
kannaruke vaitha karuviralum maamalaiyaamkanvilakip paarthaal viral
Held close to the eye, even a dark finger is a great black mountain; if the eye draws back and looks, it is a finger.
212. Position shapes knowledge
கடல்முகத்தைக் கப்பலறி யுங்கடலின் ஆழம்உடல்மூழ்கித் தானறியும் மீன்
kadalmukathaik kappalari yungadalin aazhamudalmoozhkidh thaanariyum meen
The ship knows the face of the sea; the fish, its body sunk in it, knows the depth.
213. The world we know
குடத்துள் வளர்ந்த கொடிவேர் குடமேநிலமென் றுணரும் அது
kudathul valarnda kodiver kudamenilamen runarum adhu
The root of a vine that has grown in a pot knows the pot itself as the earth.
214. Inside and outside
கூட்டின்மேல் நின்றவர்க்குக் கூடுமுழு தும்தெரியும்கூட்டுள் இருந்தார்க்குக் கூண்டு
koottinmel nindravarkkuk koodumuzhu thumtheriyumkoottul irundaarkkuk koondu
Those on top of the coop see the whole coop; those inside see the cage.
215. Experience makes it specific
தொட்டறியார் தீயைப் பெரிதென்பார் தொட்டறிந்தார்சுட்டவிரல் சுட்டும் சுடர்
thottariyaar theeyaip peridhenpaar thottarindaarsuttaviral suttum sudar
Those who have never touched fire call it great; to those who have, it is the flame their burned finger points to.
‘Great’ is the large, loose word of hearsay. The burned finger points to one particular flame.
216. When help becomes burden
பறக்கும் பருந்தின் சிறகு சுமையாநடக்கும் பருந்தின் சிறகு
parakkum parundin siraku sumaiyaanadakkum parundin siraku
Is its wing a burden to the hawk in flight? To the hawk that walks, the wing is.
217. Whose pain matters
தன்மேல் விழுந்தக்கால் துன்பம் பிறர்மேல்விழுந்தக்கால் வேடிக்கை யாம்
thanmel vizhundakkaal thunpam pirarmelvizhundakkaal vedikkai yaam
When it falls on you, it is suffering; when it falls on others, it is a spectacle.
218. Different stakes
ஒருமுகிலைக் கண்டார் இருவர்க் கொருவர்க்குவெள்ளம் ஒருவர்க்கு நீர்
orumukilaik kandaar iruvark koruvarkkuvellam oruvarkku neer
Two people saw one cloud: to one it was a flood, to the other, water.
219. Who bears the mark
கடப்பார்க்குத் தேயும் நிலமே நிலத்தின்வடுவே நடந்த வழி
kadappaarkkudh theyum nilame nilathinvaduve nadanda vazhi
The walked path: to those who cross it, worn ground; to the land, a scar.
The Tamil word for ‘scar’ also means simply a mark or trace.
220. We miss where we stand
மலைமுகட்டின் மேல்நின்றார் மாநிலத்தைக் காண்பார்மலைகாணார் மேல்நின்ற வர்
malaimukattin melnindraar maanilathaik kaanpaarmalaikaanaar melnindra var
Those who stand on the mountain’s peak see the wide land; the mountain they stand on, they do not see.