Chapter 12அதிகாரம் 12 செருக்கு Pride
Self-regard, and its blindness.
111. Pride deceives us
நெய்யில்லா வெற்றுவிளக் கிட்டதிரி தன்கரியைமெய்யொளியாய் எண்ணும் இருள்
neyyillaa vetruvilak kittadhiri thankariyaimeyyoliyaai ennum irul
A wick set in a lamp with no oil takes its own soot for true light; that is darkness.
112. Fragile pride
ஊதிப் பெருக்கும் உருவம் அழிவதற்கோர்ஊசிமுனை போதும் உணர்
oodhip perukkum uruvam azhivadharkoroosimunai podhum unar
Know this: what breath has blown up large, one needle-point is enough to destroy.
113. Showing off backfires
தன்குரல் கேட்கப் பறையடிக்கும் ஓசையில்தன்குரல் மூழ்கும் பறை
thankural kedkap paraiyadikkum osaiyilthankural moozhkum parai
You beat the drum so your own voice will be heard, and in its noise your own voice drowns.
114. An empty boast
விரலிடுக்கில் நீர்வழியும் கையை விரிப்பார்மழையை முகந்தோமென் றே
viralidukkil neervazhiyum kaiyai virippaarmazhaiyai mukandomen re
They open a hand with water running out between the fingers: ‘We have scooped up the rain.’
115. Pride in good work
தக்க செயல்முடித்தான் கொள்பெருமை பொன்னாகும்மக்களைத் தாழ்ப்பதே மாசு
thakka seyalmudithaan kolperumai ponnaakummakkalaidh thaazhppadhe maasu
The pride of having finished a fitting deed is gold; the only dross is making people small.
116. Owning a mistake
அம்புதவ றாதென்ற ஆற்றலிலும் ஆற்றலாம்அம்புதவ றேற்கும் அகம்
ambudhava raadhendra aatralilum aatralaamambudhava rerkum akam
There is strength in ‘The arrow will not miss’; greater strength in the heart that accepts the miss.
117. Feeling above others
ஏணியின்மேல் நின்றவன்தான் கீழிருப்பார் தாழ்வென்பான்ஏணிநீக்கின் நிற்பதெங் கே
eniyinmel nindravanthaan keezhiruppaar thaazhvenpaanenineekkin nirpadheng ke
Whoever stands on a ladder calls those below low; if the ladder were taken away, where would they be standing?
118. Afraid of correction
நோய்க்கஞ்சா மேனி மருந்தஞ்சும் என்பதுபோல்தீர்க்கஞ்சும் வீம்பின் செருக்கு
noykkanjaa meni marundanjum enpadhupoltheerkkanjum veembin serukku
A body unafraid of illness fears the medicine; so stubborn pride fears the cure.
119. Too proud to bend
வான்தொட்ட கொம்பும் வணங்கும் வணங்காக்கால்தான்தொட்ட மண்ணே தலை
vaanthotta kombum vanangum vanangaakkaalthaanthotta manne thalai
Even the branch that touched the sky bows; the one that will not comes to touch the ground with its head.
Thalai means both ‘head’ and ‘end’.
120. Mistaking small for weak
சிறுபுல் பிடுங்கச் செலுத்தியகை நாணும்அறுபடா வேர்கண்ட நாள்
sirupul pidungas seluthiyakai naanumarupadaa verkanda naal
The hand that reaches to pull up a little grass is ashamed the day it finds a root that will not break.