119. Too proud to bend

வான்தொட்ட கொம்பும் வணங்கும் வணங்காக்கால்தான்தொட்ட மண்ணே தலை

vaanthotta kombum vanangum vanangaakkaalthaanthotta manne thalai

Even the branch that touched the sky bows; the one that will not comes to touch the ground with its head.

Thalai means both ‘head’ and ‘end’.

120. Mistaking small for weak

சிறுபுல் பிடுங்கச் செலுத்தியகை நாணும்அறுபடா வேர்கண்ட நாள்

sirupul pidungas seluthiyakai naanumarupadaa verkanda naal

The hand that reaches to pull up a little grass is ashamed the day it finds a root that will not break.

121. Everyone feels central

பரந்தவெளி நிற்போர்க்கு யாவர்க்கும் தாமேநடுவென்றே தோன்றும் நிலம்

parandaveli nirporkku yaavarkkum thaamenaduvendre thondrum nilam

To each one standing on the open plain, the land seems to lie with them at its centre.