Chapter 39அதிகாரம் 39 இயற்கை Nature
The living world as teacher.
381. Life follows water
ஆறுகொண்ட பள்ளம் அதன்வழியே ஊர்கொள்ளும்ஆறுவிட்ட பள்ளம் அழிவு
aarukonda pallam adhanvazhiye oorkollumaaruvitta pallam azhivu
Where a river keeps its bed, a town takes hold along its course; the bed a river has left is ruin.
382. Life finds openings
நீர்த்துளி வீழ்ந்தவிடம் கல்லுடையும் கல்லுடைந்தசீர்த்துளையில் நாறும் மலர்
neerthuli veezhndavidam kalludaiyum kalludaindaseerthulaiyil naarum malar
Where a drop of water falls, stone breaks; in the fine hollow of the broken stone, a flower gives off its fragrance.
383. Growth takes hold
மெல்ல வளர்ந்த விழுதேமண் தொட்டபின்நில்லா தெனவெழும் ஆல்
mella valarnda vizhudheman thottapinnillaa thenavezhum aal
Once the slow-grown hanging root has touched the soil, the banyan rises, and will not stop.
The banyan drops roots from its branches. A root that reaches the ground thickens into a new trunk.
384. Not the centre
கிடந்தார்மேற் செல்லும் எறும்பறியா தென்னைகிடந்ததோர் மண்ணென் றது
kidandaarmer sellum erumbariyaa thennaikidandadhor mannen radhu
The ant that walks over me as I lie here does not know me; it took what lay there for a patch of earth.
385. Taking has limits
மீன்கொல்வான் நீர்வற்றக் கொல்வான்நீர் வற்றியபின்தான்கொல்லத் தேடுவான் மீன்
meenkolvaan neervatrak kolvaanneer vatriyapinthaankolladh theduvaan meen
The fish-killer kills as the water dries; once the water has dried, he himself goes looking for fish to kill.
386. Loss outlasts destruction
ஒருமரம் வெட்டினாள் கூடிழந்த பேடைவருநாளும் தேடும் இடம்
orumaram vettinaal koodizhanda pedaivarunaalum thedum idam
She cut down one tree; for days after, the bird who lost her nest searches for the place.
387. Who senses first
ஆநிரையின் காதசையும் புல்லினிலே பின்னரேஆய்ச்சிக்குத் தோன்றும் மழை
aaniraiyin kaadhasaiyum pullinile pinnareaayschikkudh thondrum mazhai
The herd’s ears twitch in the grass; only afterward does the herdswoman notice the rain.
388. Not ours alone
நம்வயல் நாமறிவோம் நம்வயலின் கீழ்வழியாய்த்தம்வயலும் கொள்ளும் எறும்பு
namvayal naamarivom namvayalin keezhvazhiyaayththamvayalum kollum erumbu
We know our field; along a path beneath our field, the ant holds a field of its own.
389. Others bear the loss
கொன்றான் மரமொன்று கொண்டான் விறகொன்றுநின்றார் நிழலிழந்தார் நூறு
kondraan maramondru kondaan virakondrunindraar nizhalizhandaar nooru
He killed one tree; he took one load of firewood; a hundred people standing there lost their shade.
390. Boundaries have limits
வேலியிட்டான் தோட்டத்தில் வேர்களோ கீழ்ப்பாய்ந்துவேலிக்குக் கீழ்க்கடந்த நீர்
veliyittaan thottathil verkalo keezhppaaynduvelikkuk keezhkkadanda neer
A man fenced in his garden. And the roots, running down below, and the water that went under the fence?