Chapter 34அதிகாரம் 34 நன்றி Gratitude
Recognising what one has received.
331. Remembering without words
ஊசிகொடுத் தோனைத் துணிமறக்கும் நூலறியும்பேசாது தையலின் கண்
oosikodudh thonaidh thunimarakkum noolariyumpesaadhu thaiyalin kan
The cloth forgets the one who gave the needle; the thread, without a word, remembers him in the stitching.
The needle’s giver stands for anyone who helps; cloth and thread both gain from his gift. Remembering him needs no word of thanks.
332. Passing help on
தந்ததனைத் தந்தார்க்குத் தாரார் அடுத்தவர்க்கேவந்துசேரும் வாழ்க்கைக் கடன்
thandadhanaidh thandaarkkudh thaaraar aduthavarkkevanduserum vaazhkkaik kadan
What was received is not given back to those who gave it; it is to the one who comes next that life’s debt is paid.
In the Tamil both verbs describe how things go; neither commands. Nothing forbids repaying the giver.
333. Small gifts remembered
பெருமழை நாடு மறக்கும் சிறுமழைபெய்தவிடம் பூக்கும் நிலம்
perumazhai naadu marakkum sirumazhaipeythavidam pookkum nilam
A whole country forgets a great rain; the ground where a small rain fell blooms.
334. Disowning earlier help
ஊன்றுகோ லின்றி நடப்பேன் எனும்செருக்குஊன்றுகோ லூன்றிய பின்
oondruko lindri nadappen enumserukkuoondruko loondriya pin
The pride that says, ‘I will walk without a stick,’ comes after leaning on the stick.
335. One hurt eclipses help
தேன்சேர்த்த தேனீயின் கொட்டொன்றே கண்முன்னேதான்சேர்த்த தேன்மறக்கும் நா
thensertha theneeyin kottondre kanmunnethaansertha thenmarakkum naa
The bee that gathered the honey stings once; with that one sting in sight, the tongue forgets the honey.
The same bee made the honey and gave the sting. In Tamil, ‘tongue’ also means speech: what one says of someone.
336. Scorning what helped
ஏறிநின்று ஏணியைத் தூற்றுவான் ஏணியின்றேல்தூற்றும் உயரம் எது
erinindru eniyaidh thootruvaan eniyindrelthootrum uyaram edhu
He stands on the ladder he climbed and scorns it; without the ladder, from what height would he scorn?
337. Seeing what we have
நன்றியுள் ளார்க்குத் தரைவளமாம் இல்லார்க்குநின்றவிடம் பாலை நிலம்
nandriyul laarkkudh tharaivalamaam illaarkkunindravidam paalai nilam
For the grateful, the earth is rich; for the ungrateful, the ground they stand on is desert.
338. Bound by receiving
கொடையென்னும் தூண்டில் கொடுத்தவன் கையில்விடையில்லா மீனாம் பெறின்
kodaiyennum thoondil koduthavan kaiyilvidaiyillaa meenaam perin
Giving is a hook; whoever receives is a fish held in the giver’s hand, with no getting free.
The verse gives the giver no motive and no bait: the hook is not a trick hidden inside the gift but the giving itself.
339. Who should remember
கொடுத்தார் மறக்கும் குறையன்று கொண்டார்மறக்கும் குறையே குறை
koduthaar marakkum kuraiyandru kondaarmarakkum kuraiye kurai
When the giver forgets, there is no fault; when the receiver forgets, there the fault lies.
340. Seeing the giver’s cost
முட்கீறிக் கொண்டுவந்தான் செந்நீரைக் கண்டவர்க்குக்கொள்கனி யல்ல கொடை
mudkeerik konduvandaan senneeraik kandavarkkukkolkani yalla kodai
Thorns tore him as he brought it; to those who saw his blood, it is no fruit for the taking, but a gift.