Chapter 18அதிகாரம் 18 தன்னறிவு Self-Knowledge
Knowing one's own nature.
171. Examining ourselves in circles
தன்னாய்வு தானாய்வ தெல்லாம் இருட்டறையில்தன்கையால் தன்கை தொடல்
thannaayvu thaanaayva thellaam iruttaraiyilthankaiyaal thankai thodal
Examining oneself by oneself is touching one’s own hand with one’s own hand in a dark room.
172. Sharp on others
பிறர்குற்றம் கூர்ந்துகாண் கண்ணே தனைநோக்கின்மூடிக்கொள் ளென்னும் இமை
pirarkutram koorndukaan kanne thanainokkinmoodikkol lennum imai
The eye looks keenly at the faults of others; when it looks at itself, its own lid says, ‘Cover up.’
173. Missing our own exhaustion
நுகந்தாங்கி நாளும் இளைத்தான் இளைப்பைஅறியான் அறிவான் நுகம்
nukandaangi naalum ilaithaan ilaippaiariyaan arivaan nukam
Worn down by the yoke he bears day after day, he does not know his weariness; the yoke he knows.
174. Refusing to look
கண்ணாடி காணான் கறையிலனென் றான்கறையேகண்ணாடி மூடிய கை
kannaadi kaanaan karaiyilanen raankaraiyekannaadi moodiya kai
He did not look in the mirror, and said he was stainless; the stain was the hand that covered the mirror.
175. Known through use
அரிவாள் அறியாது தன்கூர்மை அஃதால்அறுப்பாள் அறிவாள் அளவு
arivaal ariyaadhu thankoormai adhaalaruppaal arivaal alavu
The sickle does not know its own sharpness; the woman who cuts with it knows its measure.
176. Running from ourselves
எத்திசையும் சென்றாள் இருள்குறையும் என்றெண்ணிஅத்திசையும் கொண்டாள் நிழல்
ethisaiyum sendraal irulkuraiyum endrenniathisaiyum kondaal nizhal
She went in every direction, thinking the darkness would lessen; whichever way she went, she brought her shadow along.
177. Knowing work, missing ourselves
குயவன் குடத்தின் வடிவறிவான் தன்கைவளைவறிந் தானோ வகுத்து
kuyavan kudathin vadivarivaan thankaivalaivarin thaano vakuthu
The potter knows the shape of his pot; did he know the curve of his own hand as it shaped it?
178. Pressure reveals strength
காற்றடிக்கும் நாளில் அறிவர் விளக்கினுள்தீத்திரியின் வன்மை தனை
kaatradikkum naalil arivar vilakkinultheethiriyin vanmai thanai
When the wind blows on the lamp, the strength of the wick inside it becomes known.
179. Resenting an honest reflection
பொய்யுரைக்கக் கண்ணாடி வேண்டுவார் மெய்யுரைத்தால்கண்ணாடி மீதே சினம்
poyyuraikkak kannaadi venduvaar meyyuraithaalkannaadi meedhe sinam
They want the mirror to lie; if it tells the truth, it is the mirror they are angry with.
180. Absorbed past recognition
மஞ்சளரைத் தாள்மூழ்கி நின்றவள் பொன்னிறமோதன்னிறமோ வென்றறியாள் தான்
manjalaraidh thaalmoozhki nindraval ponniramothanniramo vendrariyaal thaan
She who has ground turmeric and stood with her feet steeped in it does not herself know whether the colour is gold or her own.