Chapter 132அதிகாரம் 132 நினைவுகூர்தல் Remembrance
Keeping the past and the dead in memory.
1311. Where we keep them
போனார் புதைத்த நிலமன்று நெஞ்சகமேபோனார் புதைந்த இடம்
ponaar pudhaitha nilamandru nenjakameponaar pudhainda idam
Not the ground they were laid in, but the heart within, is where the departed lie buried.
1312. Memory outlives presence
முகில்நிழலாய் வந்து மறைந்தார் நினைவோமுகிலின்றிப் பெய்யும் மழை
mukilnizhalaai vandu maraindaar ninaivomukilindrip peyyum mazhai
They came like the shadow of a cloud and passed; is their memory not rain that falls without a cloud?
The Tamil verb for ‘passed’ is also the gentle word for ‘passed away’: the one remembered may have left, or died.
1313. Learning from those before
முன்னோர் இடறிய கல்லைக் கடப்பதேபின்னோர் நினைவின் பயன்
munnor idariya kallaik kadappadhepinnor ninaivin payan
Those who come after step across the stone their forebears stumbled on: that is the use of remembering.
1314. A second death
இறந்தார் இருப்பர் நினைவில் நினைவும்இறந்தால் இருமுறை சாவு
irandaar iruppar ninaivil ninaivumirandaal irumurai saavu
The dead live on in memory; if memory dies too, they have died twice.
1315. Memory changes the past
நடந்ததனை மாற்றவொணா தென்பர் நினைவோநடந்ததையும் மாற்றி விடும்
nadandadhanai maatravonaa thenpar ninaivonadandadhaiyum maatri vidum
People say that what has happened cannot be changed, but memory changes even what has happened.
1316. The hurt we keep
நோவில்லா நூறடியும் நோக்காது காலைமுள்நோவொன்றே நிற்கும் நுழைந்து
novillaa nooradiyum nokkaadhu kaalaimulnovondre nirkum nuzhaindu
A hundred painless steps land and go unheeded; the pain of one thorn goes into the foot, and stays.
1317. Support left unremembered
உச்சி கடந்த கதைசொல்வார் ஊரெல்லாம்அச்சுதன்னைச் சொல்வார் இலர்
uschi kadanda kadhaisolvaar oorellaamaschudhannais solvaar ilar
The whole town tells the tale of the summit crossed; no one speaks of the axle itself.
The axle bore the cart over the top. In Tamil, ‘the axle itself’ can also be heard as Achyutan, a name of Vishnu.
1318. Names kept in speech
பெயர்நிற்கும் கல்லின்மேல் பேசாது நிற்கும்பெயர்நிற்கும் நாவில் நடந்து
peyarnirkum kallinmel pesaadhu nirkumpeyarnirkum naavil nadandu
A name stands on stone, and stands without speaking; a name stands on the tongue, walking.
1319. Remembered without shortcomings
செத்தார் குறையைச் செகுக்கும் நினைவெனும்புத்தாடை போர்க்கும் புகழ்
sethaar kuraiyais sekukkum ninaivenumputhaadai porkkum pukazh
Fame drapes the dead in a new garment called memory, and the garment does away with their shortcomings.
1320. What parting leaves
கரைக்கும் கடலுள் கரையாக் கருங்கல்பிரிவில் பதிந்த நினைவு
karaikkum kadalul karaiyaak karungalpirivil padhinda ninaivu
In the sea that dissolves all things, a dark stone that does not dissolve: the memory pressed in at parting.
The sea is all that wears away with time.