Chapter 97அதிகாரம் 97 கண்ணியம் Dignity
Worth that cannot be taken.
961. Equal in worth
சிறுமீனும் பேர்மீனும் வேறாம் வலையில்ஒருதுடிப்பே ஒன்றே உயிர்
sirumeenum permeenum veraam valaiyilorudhudippe ondre uyir
Small fish and big fish are different; in the net there is one throb, one life.
962. Contempt counts twice
ஒருவனை ஈனமென் றெண்ணினான் தன்னுள்இருவரை ஈனமென் றான்
oruvanai eenamen renninaan thannuliruvarai eenamen raan
Whoever, in his own heart, has judged one man base has called two men base.
963. Receiving without disgrace
கையேற்றான் என்றிகழ்வார் கண்ணிலார் கையேற்றான்நெய்யேற்ற தீபம் எனல்
kaiyetraan endrikazhvaar kannilaar kaiyetraanneyyetra theepam enal
Those who sneer that he held out his hand see nothing; call the man who held out his hand a lamp being filled with ghee.
Ghee, clarified butter, is the fuel of traditional Tamil lamps: a lamp gives light only by taking it in.
964. Contempt confines both
ஒருவனைக் கீழென்றான் உள்ளத்தே வேலிஇருவரையும் பூட்டும் கதவு
oruvanaik keezhendraan ullathe veliiruvaraiyum poottum kadhavu
Whoever has called one man low carries a fence in his heart, and the fence is a door that locks both of them in.
965. More than work
கைகண்டான் கைத்தொழில் கண்டான் நிமிர்ந்தொருகால்மெய்கண்ட தில்லை விழி
kaikandaan kaithozhil kandaan nimirndorukaalmeykanda thillai vizhi
He saw the hand, and he saw what the hand made; his eye never once rose to see the real person.
966. Humility has limits
பணிவெல்லாம் பண்பன்று பண்பிலாப் பேச்சைப்பணிந்தேற்றல் பேதைப் பணிவு
panivellaam panpandru panpilaap peschaippanindetral pedhaip panivu
Not all humility is virtue; to bow and accept graceless words is a fool’s humility.
967. Worth beyond reputation
கழுவின் கழியும் வசையும் புகழும்கழுவக் கழியா மதிப்பு
kazhuvin kazhiyum vasaiyum pukazhumkazhuvak kazhiyaa madhippu
Blame washes off, and fame washes off; worth will not wash off.
968. Dignity after defeat
வீழ்த்தார் வலியன் றவள்வலி வீழ்ந்தபின்தாழ்த்தாது நின்றாள் தகை
veezhthaar valiyan ravalvali veezhndapinthaazhthaadhu nindraal thakai
The strength is not theirs who brought her down; her strength is the dignity of standing, once fallen, without stooping.
969. How craving sees people
வேட்கை தணியா விழியினான் பார்வைக்குள்ஆட்கள் அனைவரும் ஆடு
vedkai thaniyaa vizhiyinaan paarvaikkulaadkal anaivarum aadu
In the gaze of one whose eyes’ hunger never eases, all people are so many goats.
In Tamil villages goats are the most ordinary livestock, kept in herds by nearly every household.
970. Honouring a fading self
பேர்மறந்த மூத்தவளைப் பேர்சொல்லி நாள்தோறும்நேர்நின்று கேட்பாள் நலம்
permaranda moothavalaip persolli naalthorumnernindru kedpaal nalam
Every day she stands before the old woman who has forgotten her own name, calls her by it, and asks how she is.