Chapter 92அதிகாரம் 92 நீதி Justice
Righting wrongs.
911. Justice too late
துன்புற்றார் தாங்கித் தொலைந்தபின் வந்ததீர்ப்புஎன்புக்கு வைத்தமருந் தாம்
thunputraar thaangidh tholaindapin vandadheerppuenpukku vaithamarun thaam
After those who suffered have borne it and are gone, the verdict comes: medicine laid on bone.
912. Help that enables harm
வெட்டியபின் கோடரிக்குக் காம்பளித்த மீதிமரம்வெட்டுக்குத் தீர்ப்பா குமோ
vettiyapin kodarikkuk kaambalitha meedhimaramvettukkudh theerppaa kumo
After the cutting, what was left of the tree gave the axe its handle. Can that be justice for the cut?
Axe handles are carved from wood; here what is left of the injured goes to equip what injured it.
913. When correction destroys
வண்ணான் கசக்கும் அளவே துணிதூய்மைஎண்ணா துதைத்தால் இழை
vannaan kasakkum alave thunidhooymaiennaa thudhaithaal izhai
Cloth comes clean only so far as the washerman’s wringing goes; kicked without thought, it is down to thread.
Village washermen wring, beat and even trample cloth on the washing stone.
914. Naming the harmed
நொந்தார் பெயர்சொல்லாத் தீர்ப்பென்ன தீர்வாமோதொட்டாற் சுடாத நெருப்பு
nondaar peyarsollaadh theerppenna theervaamothottaar sudaadha neruppu
What is a verdict that never names those who suffered? Will it settle anything, this fire that does not burn to the touch?
Burning is what makes fire fire; without it, fire has lost the one thing it is for.
915. Verdicts without protection
தீர்ப்பே கொடுப்பார் தவறைத் தடுக்காக்கால்தீர்ப்பே கொடுமைக் கிடம்
theerppe koduppaar thavaraidh thadukkaakkaaltheerppe kodumaik kidam
If those who give verdicts do not prevent the wrong, the verdict itself becomes cruelty’s ground.
916. Hearing both sides
இருதிறமும் கேளான் இயம்புவான் தீர்ப்புஒருகையால் நீந்துவான் ஒப்பு
irudhiramum kelaan iyambuvaan theerppuorukaiyaal neenduvaan oppu
One who pronounces a verdict without hearing both sides is like someone swimming with one hand.
917. Bias behind judgment
சீர்தூக்கி நின்றாள் துலையேந்தி ஏந்துகையின்நோக்கே சரித்தது தட்டு
seerthookki nindraal thulaiyendi endukaiyinnokke sarithadhu thattu
She stood weighing, holding the scales up, and nothing tipped the pan but the eye she held them with.
918. Distance from pain
அடுப்பூதி வெந்தவள்கண் ணீரறிவாள் பக்கம்நடுவுரைப்பார் நாவளவிற் சொல்
aduppoodhi vendavalkan neerarivaal pakkamnaduvuraippaar naavalavir sol
The woman scorched blowing on the hearth knows the tears; those who stand to one side and speak of fairness speak no deeper than the tongue.
919. Restoration over revenge
நஞ்சூட்டி னானுக்கு நஞ்சூட்ட லோர்தீர்ப்பாநஞ்சுண்டான் நல்லுயிரே தீர்ப்பு
nanjootti naanukku nanjootta lortheerppaananjundaan nalluyire theerppu
Is it a remedy to poison the poisoner? The only remedy is the good life of the one who swallowed the poison.
920. Repair that falls short
வேரறுத்துப் பூவளித்தார் பூவுக்குள் வேரில்லையாரறிவார் வேரின் வலி
veraruthup poovalithaar poovukkul verillaiyaararivaar verin vali
They cut it at the root and gave the flower; there is no root in the flower. Who knows the root’s strength, or its pain?