911. Justice too late

துன்புற்றார் தாங்கித் தொலைந்தபின் வந்ததீர்ப்புஎன்புக்கு வைத்தமருந் தாம்

thunputraar thaangidh tholaindapin vandadheerppuenpukku vaithamarun thaam

After those who suffered have borne it and are gone, the verdict comes: medicine laid on bone.

912. Help that enables harm

வெட்டியபின் கோடரிக்குக் காம்பளித்த மீதிமரம்வெட்டுக்குத் தீர்ப்பா குமோ

vettiyapin kodarikkuk kaambalitha meedhimaramvettukkudh theerppaa kumo

After the cutting, what was left of the tree gave the axe its handle. Can that be justice for the cut?

Axe handles are carved from wood; here what is left of the injured goes to equip what injured it.

913. When correction destroys

வண்ணான் கசக்கும் அளவே துணிதூய்மைஎண்ணா துதைத்தால் இழை

vannaan kasakkum alave thunidhooymaiennaa thudhaithaal izhai

Cloth comes clean only so far as the washerman’s wringing goes; kicked without thought, it is down to thread.

Village washermen wring, beat and even trample cloth on the washing stone.