913. When correction destroys

வண்ணான் கசக்கும் அளவே துணிதூய்மைஎண்ணா துதைத்தால் இழை

vannaan kasakkum alave thunidhooymaiennaa thudhaithaal izhai

Cloth comes clean only so far as the washerman’s wringing goes; kicked without thought, it is down to thread.

Village washermen wring, beat and even trample cloth on the washing stone.

914. Naming the harmed

நொந்தார் பெயர்சொல்லாத் தீர்ப்பென்ன தீர்வாமோதொட்டாற் சுடாத நெருப்பு

nondaar peyarsollaadh theerppenna theervaamothottaar sudaadha neruppu

What is a verdict that never names those who suffered? Will it settle anything, this fire that does not burn to the touch?

Burning is what makes fire fire; without it, fire has lost the one thing it is for.

915. Verdicts without protection

தீர்ப்பே கொடுப்பார் தவறைத் தடுக்காக்கால்தீர்ப்பே கொடுமைக் கிடம்

theerppe koduppaar thavaraidh thadukkaakkaaltheerppe kodumaik kidam

If those who give verdicts do not prevent the wrong, the verdict itself becomes cruelty’s ground.