Chapter 100அதிகாரம் 100 தியாகம் Sacrifice
Giving up what is dear for something greater.
991. The giver goes without
கொல்லன் குளிர்த்துவான் கூர்மைக்காய் நீர்கொடுத்தாள்இல்லாள் குடிக்கும்நீர் இல்
kollan kulirthuvaan koormaikkaai neerkoduthaalillaal kudikkumneer il
She gave the water that hardens the smith’s blade; the woman of the house has none to drink.
Smiths plunge red-hot iron into water to harden it, so that its edge holds.
992. Nothing held back
தன்னுடம் பெல்லாம் பிறர்க்குடைத்தாய் வைத்தவன்என்னுடம் பென்னும் இலன்
thannudam pellaam pirarkkudaithaai vaithavanennudam pennum ilan
He who has given his whole body over to others does not call it ‘my body’.
993. What remains unnamed
செக்கிலிட்ட எள்ளின் சுவையெல்லாம் எண்ணெயிலேபுக்கபின் தோலுக்கென் பேர்
sekkilitta ellin suvaiyellaam enneyilepukkapin tholukken per
In the press, all the sesame’s savour passes into the oil; once it is there, what name is left for the husk?
In Tamil, the word for ‘name’ also means renown.
994. Spent without complaint
தீக்குள் கிடந்து சுடரும் விறகுதன்சாக்காடு சொல்வ திலை
theekkul kidandu sudarum virakudhansaakkaadu solva thilai
Firewood lying in the fire blazes and says nothing of its death.
995. Making way for her
படிப்புக்குச் செல்லும் வழிவிட்டான் தங்கைபடிப்புக்கு வேறுவழி இல்
padippukkus sellum vazhivittaan thangaipadippukku veruvazhi il
He stepped off the road to schooling; for his younger sister’s schooling there is no other road.
996. Blind to its own gift
மூங்கில் முறிந்து குழலாகும் மூங்கிலுக்குத்தோன்றா திசையின் சுவை
moongil murindu kuzhalaakum moongilukkudhthondraa thisaiyin suvai
Bamboo breaks and becomes a flute; the sweetness of its music never reaches the bamboo.
997. Endurance asked of others
பொறுக்கென் றவர்சொன்னார் போனார் பொறுத்தவள்நிற்பாள் முறிந்த நிலை
porukken ravarsonnaar ponaar poruthavalnirpaal murinda nilai
They said ‘Endure’ and are gone; she who endured stands broken.
998. Unequal honour
வேந்தனும் வேலனும் காலிழந் தார்போரில்வேந்தனுக் கேயுண்டு சீர்
vendanum velanum kaalizhan thaarporilvendanuk keyundu seer
The king and the spearman both lost a leg in battle; the glory is the king’s alone.
999. Who gets remembered
கோயில் எழுந்தது கொற்றவர் போற்றினர்ஆயிரம் வீழ்ந்தது யார்
koyil ezhundadhu kotravar potrinaraayiram veezhndadhu yaar
The temple rose. The kings gave praise. A thousand fell. Who?
1000. After letting go
துறந்தார்க் கரிதன்று துன்பம் துறந்தபொருளின் நினைவே பொருள்
thurandaark karidhandru thunpam thurandaporulin ninaive porul
For those who have renounced, suffering is not hard; what is hard is the memory of what they renounced.
Tamil uses one word, porul, both for the thing given up and for what really matters.