Chapter 125அதிகாரம் 125 மனநிறைவு Contentment
Settled sufficiency.
1241. What fullness allows
நீர்நிறைந்த குட்டை நிலாக்காட்டும் நீர்குறைந்தகுட்டை புழுதி படும்
neernirainda kuttai nilaakkaattum neerkuraindakuttai puzhudhi padum
A pond full of water shows the moon; when its water falls, dust falls on it.
1242. Remembering what suffices
வரிசையாய் நூறுமணி கோத்தான் மறந்தான்ஒருமணி போதும் கழுத்து
varisaiyaai noorumani kothaan marandaanorumani podhum kazhuthu
He strung a hundred beads in a row and forgot: one bead is enough for a neck.
1243. When pursuit fails
நூலறுந்த பட்டத்தின் நுண்மகிழ்ச்சி போலவரும்காலறுந்த வேட்கைக் களி
noolarunda pattathin nunmakizhschi polavarumkaalarunda vedkaik kali
Like the fine, slight joy of a kite whose string is cut comes the delight of a desire that has lost its legs.
A desire with no legs can no longer run after anything; a kite whose string is cut is no longer pulled.
1244. Enough makes wealth
போதுமென வாழ்பவர் தாமே பெருஞ்செல்வர்போதாதென் பார்வறி யர்
podhumena vaazhpavar thaame perunjelvarpodhaadhen paarvari yar
Only those who live saying ‘enough’ are the rich; those who say ‘not enough’ are the poor.
In Tamil the two sayings are one word: podhum (‘enough’) and podhaadhu (‘not enough’). Only the negative separates rich from poor.
1245. A living calm
நிரம்பியார் நெஞ்சின் அமைதி குழலின்இரங்கியபின் நிற்கும் ஒலி
nirambiyaar nenjin amaidhi kuzhalinirangiyapin nirkum oli
The calm in a fulfilled heart is the sound that lingers once the flute has played.
1246. Already enough within
செறிந்த உளத்தார்க்குச் சேண்பொருள் வேண்டாநிறைந்த குளத்திற்கு நீர்
serinda ulathaarkkus senporul vendaanirainda kulathirku neer
Those whose hearts are full have no need of wealth from afar, as a full tank has no need of water.
1247. Cutting back brings fullness
குறைக்க நிறையும் குறையாது நிற்கும்நிறைக்க நிறையும் குறை
kuraikka niraiyum kuraiyaadhu nirkumniraikka niraiyum kurai
Cut back, and fullness stays, unlessened; fill up, and what fills is lack.
Nothing is named as cut back or filled. Tamil crosses two roots, nirai (fullness, to fill) and kurai (lack, to lessen), so each act ends in the other’s word.
1248. Judging makes it enough
இருப்ப தமையு மெனில்போதும் இல்லைஇருப்பதும் போதா தெனில்
iruppa thamaiyu menilpodhum illaiiruppadhum podhaa thenil
If what there is will serve, it is enough; if even what there is falls short, there is nothing.
The holding is the same in both halves; what changes is the holder’s verdict on it.
1249. Knowing our measure
தம்மளவே கொள்வர் நிறைவுடையார் வெள்ளமும்தன்னளவே கொள்ளும் குடம்
thammalave kolvar niraivudaiyaar vellamumthannalave kollum kudam
The fulfilled take their own measure and no more; even in a flood, a pot holds only its own.
1250. Already in hand
நெருப்பை எடுத்துச்சென் றாள்வெளிச்சம் தேடிஇருப்பறியாள் கையிற் கனல்
neruppai eduthuschen raalvelischam thediiruppariyaal kaiyir kanal
She took fire and went out looking for light; she does not know of the ember in her hand.