1242. Remembering what suffices

வரிசையாய் நூறுமணி கோத்தான் மறந்தான்ஒருமணி போதும் கழுத்து

varisaiyaai noorumani kothaan marandaanorumani podhum kazhuthu

He strung a hundred beads in a row and forgot: one bead is enough for a neck.

1243. When pursuit fails

நூலறுந்த பட்டத்தின் நுண்மகிழ்ச்சி போலவரும்காலறுந்த வேட்கைக் களி

noolarunda pattathin nunmakizhschi polavarumkaalarunda vedkaik kali

Like the fine, slight joy of a kite whose string is cut comes the delight of a desire that has lost its legs.

A desire with no legs can no longer run after anything; a kite whose string is cut is no longer pulled.

1244. Enough makes wealth

போதுமென வாழ்பவர் தாமே பெருஞ்செல்வர்போதாதென் பார்வறி யர்

podhumena vaazhpavar thaame perunjelvarpodhaadhen paarvari yar

Only those who live saying ‘enough’ are the rich; those who say ‘not enough’ are the poor.

In Tamil the two sayings are one word: podhum (‘enough’) and podhaadhu (‘not enough’). Only the negative separates rich from poor.