Chapter 88அதிகாரம் 88 கேடு Harm
Injury done to others.
871. Silence shares the harm
சொல்லா திருத்தல் செயலோ சுடர்கண்டும்சொல்லான் சுடுவான் துணை
sollaa thiruthal seyalo sudarkandumsollaan suduvaan thunai
Is it right to say nothing? Whoever has seen the flame and still does not speak is partner to the one doing the burning.
872. Remaining blind to harm
காணா தவன்செய்யும் தீமை சிறிதாகும்காணா திருந்தான் கொலை
kaanaa thavanseyyum theemai siridhaakumkaanaa thirundaan kolai
Harm done by one who does not see weighs little; to go on not seeing is killing.
One misses the harm while acting; the other remains unseeing. The Tamil leaves open whether that killing is his deed or his end.
873. What follows an act
வீசியவர் கல்லை மறப்பார் விழுந்தகல்ஆழ இலங்கும் வளை
veesiyavar kallai marappaar vizhundakalaazha ilangum valai
Those who throw a stone forget it; the stone they threw has sunk deep, and its rings gleam on the water.
874. Correction can cause harm
கோலிழுத்தான் நேராக வைக்கவென்றான் கோலிழுக்கும்கையே வளைத்தது கோல்
kolizhuthaan neraaka vaikkavendraan kolizhukkumkaiye valaithadhu kol
He pulled at the rod, saying he would straighten it; the hand that pulled the rod is the hand that bent it.
875. Repair leaves a trace
உடைத்தபின் ஒட்டும் எனல்கேண்மின் ஒட்டும்உடைந்த இடங்காட்டும் கோடு
udaithapin ottum enalkenmin ottumudainda idangaattum kodu
‘Once broken, it will join,’ they say. Listen: it joins, and a line shows where it broke.
876. Only her own pain
அடித்தவள் கைநோகும் அந்நோவே கேட்பாள்அடிபட்டார் நோவறியாள் காண்
adithaval kainokum annove kedpaaladipattaar novariyaal kaan
See: the woman who struck asks after the pain in her own hand, and does not know the pain of those she struck.
877. The pain lands elsewhere
அம்பெய்த வில்லுக் களைப்பில்லை அம்புதைந்தமெய்க்குத் தெரியும் வலி
ambeytha villuk kalaippillai ambudhaindameykkudh theriyum vali
The bow that loosed the arrow feels no weariness; the body the arrow sank into knows the pain.
878. Remedy cannot erase harm
மருந்திட் டதனால் மறையா மரத்தில்இருந்திட்ட கோடரி வாய்
marundid dadhanaal maraiyaa marathilirunditta kodari vaai
The axe’s bite in the tree does not vanish for all the medicine laid on it.
879. Causing without knowing
எறிந்தவன் கையோ எறிபட்ட கல்லோஅறிந்திலது தான்பட்ட புண்
erindavan kaiyo eripatta kalloarindiladhu thaanpatta pun
The throwing hand and the thrown stone alike: neither knew the wound it made.
880. Missing our own impact
கால்பதிந்த சேற்றுநிலம் கால்பதிந்த தென்றறியும்கால்பதிந்தார் காணார் அடி
kaalpadhinda setrunilam kaalpadhinda thendrariyumkaalpadhindaar kaanaar adi
Mud knows when a foot has sunk into it; those whose foot sank do not see the footprint.