877. The pain lands elsewhere

அம்பெய்த வில்லுக் களைப்பில்லை அம்புதைந்தமெய்க்குத் தெரியும் வலி

ambeytha villuk kalaippillai ambudhaindameykkudh theriyum vali

The bow that loosed the arrow feels no weariness; the body the arrow sank into knows the pain.

878. Remedy cannot erase harm

மருந்திட் டதனால் மறையா மரத்தில்இருந்திட்ட கோடரி வாய்

marundid dadhanaal maraiyaa marathilirunditta kodari vaai

The axe’s bite in the tree does not vanish for all the medicine laid on it.