Chapter 14அதிகாரம் 14 நாணம் Shame
The shame we feel, and what it makes us do.
131. Too ashamed to ask
பசிப்பவன் வாய்திறவான் நாணாற் பசிக்கும்பசியினுங் கொல்லும் பசி
pasippavan vaaythiravaan naanaar pasikkumpasiyinung kollum pasi
The hungry man will not open his mouth for shame; the hunger he keeps behind closed lips is deadlier than plain hunger.
132. Goodness despite a fault
குற்றமொன் றுற்றார் நலமிலாதார் அல்லரேமுற்றும் குறையிலார் இல்
kutramon rutraar nalamilaadhaar allaremutrum kuraiyilaar il
Those who have one fault are not without goodness; there is no one wholly without fault.
133. The face betrays first
புளியிட்ட பால்போல் முகமும் திரியும்ஒளிக்க நினைக்குமுன் தான்
puliyitta paalpol mukamum thiriyumolikka ninaikkumun thaan
Like milk with tamarind in it, the face too curdles before one has even thought to hide it.
Tamarind is a sharply sour fruit used in Tamil cooking; dropped into milk, it curdles it as lemon would.
134. Ashamed even alone
தான்மட்டும் நிற்கும் அறையிலும் நாணுவான்தான்போடும் தன்சிறைக் கோல்
thaanmattum nirkum araiyilum naanuvaanthaanpodum thansiraik kol
Even in a room where he stands alone he feels shame: the bar of his own prison, set by his own hand.
The Tamil word kol means a bar and also a ruler’s sceptre: his shame both shuts him in and rules him.
135. Shame guards conduct
நாணின் அகத்தொலிக்கும் காவல் நயனிலார்நாணிலா வெற்று முரசு
naanin akatholikkum kaaval nayanilaarnaanilaa vetru murasu
Shame is a guard that sounds within a person; those without decency, having no shame, are an empty drum.
136. Poverty feels exposed
மறைக்கும் பசியை மனைச்சுவர் மூடிமறையாது கூரையின் நாண்
maraikkum pasiyai manaischuvar moodimaraiyaadhu kooraiyin naan
The walls of the house hide the hunger within; the shame showing in its roof cannot be hidden.
Naan means shame and also the cord tying a thatched roof. Walls hide the kitchen; the roof shows passers-by how a household fares.
137. Ashamed beside excellence
மாநரம்பு மீட்டியதைக் கேட்டுத் தெளிந்தபின்தான்மீட்டும் நாணும் விரல்
maanarambu meettiyadhaik kettudh thelindapinthaanmeettum naanum viral
Once it has heard the great string played and known its worth, the finger plucks in turn, and is ashamed.
The finger stands for the one who plays: having heard great playing, it now plucks its own string.
138. Speaking shame shrinks it
சொல்லுக நாணைச் சொலச்சிறுகும் சொல்லாக்கால்நில்லாது வீங்கும் வடு
solluka naanais solaschirukum sollaakkaalnillaadhu veengum vadu
Speak your shame: spoken, it shrinks; unspoken, its scar swells unchecked.
139. Fear holds us still
மழையினுள் ஓடுவார் நையார் நனையும்பழியஞ்சி நின்றார் உடல்
mazhaiyinul oduvaar naiyaar nanaiyumpazhiyanji nindraar udal
Those who run on through the rain are not undone by it; those who stand still for fear of blame are soaked.
The one who stands still in the rain only stays in it longer. The Tamil verb for ‘undone’ also means ‘soaked soft’.
140. Feeling judged by everyone
நகைத்தார் ஒருவரே யாயினும் நெஞ்சுள்தகைத்தெழும் ஆயிரம் பேர்
nakaithaar oruvare yaayinum nenjulthakaithezhum aayiram per
Only one person laughed; yet within the heart a thousand rise and close in.