139. Fear holds us still

மழையினுள் ஓடுவார் நையார் நனையும்பழியஞ்சி நின்றார் உடல்

mazhaiyinul oduvaar naiyaar nanaiyumpazhiyanji nindraar udal

Those who run on through the rain are not undone by it; those who stand still for fear of blame are soaked.

The one who stands still in the rain only stays in it longer. The Tamil verb for ‘undone’ also means ‘soaked soft’.

140. Feeling judged by everyone

நகைத்தார் ஒருவரே யாயினும் நெஞ்சுள்தகைத்தெழும் ஆயிரம் பேர்

nakaithaar oruvare yaayinum nenjulthakaithezhum aayiram per

Only one person laughed; yet within the heart a thousand rise and close in.

141. Hope without denial

இலையுதிர் காலம் அறிந்தும் பெருமரம்நீர்குடிக்கும் நின்ற நிலத்து

ilaiyudhir kaalam arindum perumaramneerkudikkum nindra nilathu

Knowing the season when its leaves will fall, the great tree still drinks from the ground it stands in.