Chapter 107அதிகாரம் 107 எச்சம் Legacy
What one leaves behind.
1061. Giving outlives death
இறப்பான் ஒருவன் கொடையால் இறவான்பிறப்பான் பலர்க்குள் நிலைத்து
irappaan oruvan kodaiyaal iravaanpirappaan palarkkul nilaithu
Through his giving, the one who dies does not die; he is born within many, and there he stays.
1062. Marks left before us
படிக்கல்லின் பள்ளம் நமதன்று முன்னோர்நடையிற் குழிந்த வழி
padikkallin pallam namadhandru munnornadaiyir kuzhinda vazhi
The hollow in the step is not ours; it is a way worn hollow by the walking of those before us.
1063. Results come after us
வளர்த்தவன் தோட்டமிட்டான் வேலியிட்டான் நின்றான்களைத்தவன் போனபின் பூ
valarthavan thottamittaan veliyittaan nindraankalaithavan ponapin poo
He grew a garden, fenced it and stood there. He grew weary and went away. After him, a flower.
1064. Words outlast names
மறந்தான் பெயரை மறவான் மொழியைஇறந்தும் அவள்வாழும் வாய்
marandaan peyarai maravaan mozhiyaiirandum avalvaazhum vaai
He forgot her name; he does not forget her speech. Though she is dead, she lives in the mouth.
1065. What work leaves
அரைத்தார் மறைந்தார் அரைத்தகல் நிற்கும்உரையின் மணமும் அது
araithaar maraindaar araithakal nirkumuraiyin manamum adhu
Those who ground the sandalwood are gone; the stone they ground it on stands, and so does the fragrance of their words.
Sandalwood is rubbed on a stone into fragrant paste. The Tamil word for that rubbing, urai, also means speech.
1066. What is passed on lives
ஒருபோழ்தில் ஊதி அவியுமொரு தீநூறுகைமாறி வாழும் கனல்
orupozhthil oodhi aviyumoru theenoorukaimaari vaazhum kanal
A fire given one breath in one moment goes out; an ember passed through a hundred hands lives on.
1067. Made for unknown hands
மாலையின் பூத்தொடுத்தாள் மாலை யறியாளேகாலையில் சூட்டும் கரம்
maalaiyin poothoduthaal maalai yariyaalekaalaiyil soottum karam
She who strung flowers into a garland in the evening does not know the hand that puts it on in the morning.
In Tamil, maalai means both ‘evening’ and ‘garland’.
1068. Beyond our own memory
செய்தார் மறந்தார் செயல்மட்டும் நின்றதுவேபெய்தார் மறந்த பெயல்
seythaar marandaar seyalmattum nindradhuvepeythaar maranda peyal
Those who did it forgot; the deed alone remained, like rain forgotten by those who poured it down.
In Tamil poetry, rain is ‘poured’ by the clouds.
1069. Acting without seeing
படைமுடிந்த மண்ணிற் பருங்கன்று நட்டாள்கடைமுடிவைக் காணாள் நடும்
padaimudinda mannir parungandru nattaalkadaimudivaik kaanaal nadum
Where the fighting ended, she planted a sturdy sapling; she does not see the end of it, and she plants on.
1070. What bears fruit
புதைத்தவர் எச்சம் புழுதியோ டொன்றும்விதைத்தவர் எச்சம் விளை
pudhaithavar escham puzhudhiyo dondrumvidhaithavar escham vilai
What those who bury leave behind mingles with the dust; what those who sow leave behind comes up as harvest.