1067. Made for unknown hands

மாலையின் பூத்தொடுத்தாள் மாலை யறியாளேகாலையில் சூட்டும் கரம்

maalaiyin poothoduthaal maalai yariyaalekaalaiyil soottum karam

She who strung flowers into a garland in the evening does not know the hand that puts it on in the morning.

In Tamil, maalai means both ‘evening’ and ‘garland’.

1068. Beyond our own memory

செய்தார் மறந்தார் செயல்மட்டும் நின்றதுவேபெய்தார் மறந்த பெயல்

seythaar marandaar seyalmattum nindradhuvepeythaar maranda peyal

Those who did it forgot; the deed alone remained, like rain forgotten by those who poured it down.

In Tamil poetry, rain is ‘poured’ by the clouds.

1069. Acting without seeing

படைமுடிந்த மண்ணிற் பருங்கன்று நட்டாள்கடைமுடிவைக் காணாள் நடும்

padaimudinda mannir parungandru nattaalkadaimudivaik kaanaal nadum

Where the fighting ended, she planted a sturdy sapling; she does not see the end of it, and she plants on.