970. Honouring a fading self

பேர்மறந்த மூத்தவளைப் பேர்சொல்லி நாள்தோறும்நேர்நின்று கேட்பாள் நலம்

permaranda moothavalaip persolli naalthorumnernindru kedpaal nalam

Every day she stands before the old woman who has forgotten her own name, calls her by it, and asks how she is.

971. Character makes itself known

இருளிடை மல்லிகை நாறுதல் போலஇருப்பிடம் தேடா இயல்பு

irulidai mallikai naarudhal polairuppidam thedaa iyalpu

Jasmine giving off its fragrance in the dark: such is a nature that seeks no place for itself.

972. Honour comes from others

சூட்டுவார் சூட்டச் சுடரும் புகழ்மாலைசூடிக்கொள் வார்க்கில்லை சூட்டு

soottuvaar soottas sudarum pukazhmaalaisoodikkol vaarkkillai soottu

Fame’s garland shines when others give it; those who garland themselves are never garlanded.

In Tamil custom, placing a garland around someone’s neck is a public mark of honour.