430. When waiting ends

பொறுத்திருந்தான் பொன்னாள் வருமென்றே பொன்னாள்பொறுத்திருக்கான் வந்த பொழுது

poruthirundaan ponnaal varumendre ponnaalporuthirukkaan vanda pozhudhu

He waited, sure the golden day would come; when the golden day came, he would not wait a moment more.

A ‘golden day’ in Tamil is a long-hoped-for day of good fortune.

431. Noticing the body

ஆயிரம் பூமேல் நடந்தும் அறியாக்கால்ஓர்முள் அறிவிக்கும் தாள்

aayiram poomel nadandum ariyaakkaalormul arivikkum thaal

Across a thousand flowers the foot goes unfelt; a single thorn makes the foot known.

432. Before we notice

கனலில் இருப்பான் கனலறியான் தோலில்புனலாய் வியர்த்ததே தீ

kanalil iruppaan kanalariyaan tholilpunalaai viyarthadhe thee

One who dwells in fire does not know the fire; the water sweated out on his skin is the fire itself.