கிடந்தவன் தேய்ந்தான் கிடந்தபடி நெஞ்சுள்நடந்ததொரு கோடி தடம்

எண்ணத்துள் வென்றான் இரவெல்லாம் காலையில்கண்ணெதிர் நின்றான் பிறன்

கடல்நீங்கிப் போயினும் உப்புநிற்கும் நாவில்உடல்நீங்கிப் போகா உணர்வு