32. Wonder depends on beholding

கல்செதுக்கிக் கும்பிட்டான் கண்ணிறைந்தான் கொட்டியவன்கல்லென்றான் கல்லே கரு

kalsedhukkik kumbittaan kanniraindaan kottiyavankallendraan kalle karu

One man carved a stone and worshipped it, and his eyes filled; another knocked on it and called it stone; stone from the very first.

In Tamil temples a carved, consecrated stone image is worshipped. The closing words may be the knocker’s, or the poet’s.

33. Wonder close at hand

விண்ணிருக்க வேண்டா விழிமுன்னர் ஓரெறும்பின்கண்ணிருக்கும் எல்லா வியப்பு

vinnirukka vendaa vizhimunnar orerumbinkannirukkum ellaa viyappu

There is no need for the sky: all wonder lies before the eye, in the eye of one ant.

34. Inspection can miss wonder

கூடு பிரித்தார் குருவியினைக் காணவென்றேபாடும் குரலை மறந்து

koodu pirithaar kuruviyinaik kaanavendrepaadum kuralai marandu

Just to see the sparrow they pulled the nest apart, its singing voice forgotten.

Tucked inside, the sparrow is heard but not seen; they want the bird itself before their eyes.