227. Marks cannot tell everything

நின்றவள் நின்றிடத்தின் தேய்வு நிலமறியும்சென்றபின் சொல்லாச் சுவடு

nindraval nindridathin theyvu nilamariyumsendrapin sollaas suvadu

The ground knows the wear where she stood; after she has gone, the trace does not tell.

A mark remains without giving any account of the one who left it.

228. Who gets the credit

கூரையின் கீழ்நின் றவர்மழையை வாழ்த்துவர்கூரையிட் டான்நனைந் தான்

kooraiyin keezhnin ravarmazhaiyai vaazhthuvarkooraiyid daannanain thaan

Those under the roof praise the rain; the man who built the roof got soaked.

229. An essential part missing

நெய்யை விளக்கில் நிறைத்தும் திரியின்றிக்கையிற் பிடித்தான் இருள்

neyyai vilakkil niraithum thiriyindrikkaiyir pidithaan irul

Though he filled the lamp to the brim with ghee, it had no wick; he held it in his hand, and held darkness.