204. Compassion comes late

கடிந்தபின் தோன்றும் இரக்கமே காலம்கடந்தபின் தோன்றும் மழை

kadindapin thondrum irakkame kaalamkadandapin thondrum mazhai

The pity that comes after a scolding is the rain that comes after its season has passed.

205. Words left unsaid

சொல்வதற்கு நாளிருந்தும் சொல்வதற்கு வாய்வந்தும்சொல்லாமை தின்ற சுவை

solvadharku naalirundum solvadharku vaayvandumsollaamai thindra suvai

There was a day to say it; the words had reached the tongue; and the silence ate their taste.

206. Letting go takes more

விடுத்தேன் எனவே துடைத்த பலகைஎடுத்தெழுதும் நெஞ்சின் எழுத்து

viduthen enave thudaitha palakaieduthezhudhum nenjin ezhuthu

I wiped the slate clean, saying ‘I have let go’; the heart’s writing takes up that same slate and writes on it again.