1299. Grief becomes familiar

சொல்லிச் சொலிப்பழகும் செத்தார்பேர் நாவிற்குமெல்லத் தழும்பாகும் மேல்

sollis solippazhakum sethaarper naavirkumelladh thazhumbaakum mel

The name of the dead, said and said until it is familiar, in time thickens into a scar on the tongue.

1300. Understanding as grief eases

ஆறும் புனலின் அலையடங்கக் கல்தெரியும்ஆறும் துயரின் அறிவு

aarum punalin alaiyadangak kaltheriyumaarum thuyarin arivu

When the river’s waves settle, the stone beneath them shows; when grief settles, the understanding of it shows.

1301. Care without possession

பற்றி யிறுக்கிற் சிதையும் பனித்துளிமற்றதை நோக்கின் மலர்

patri yirukkir sidhaiyum panithulimatradhai nokkin malar

Grip a dewdrop tight and it breaks apart; look at it, and it is a flower.

Squeezed, a dewdrop is only water on the fingers; left where it lies, it shines among the petals.