1192. The carer’s own

அடுத்தவர்க்கோர் நோய்தீர்ப்பாள் ஆங்கவள்நோய்ச் சேயைஎடுத்தணைப்பார் இல்லா இரவு

aduthavarkkor noytheerppaal aangavalnoys seyaieduthanaippaar illaa iravu

She cures another’s illness; her own child, ill, has no one to lift and hold it through the night.

1193. Shame of being lifted

விழுந்தவன் கையேற்றான் மேலேறும் பாரம்விழுந்தவன் நெஞ்சேறும் நாண்

vizhundavan kaiyetraan melerum paaramvizhundavan nenjerum naan

Onto the man who takes the fallen one’s hand, a weight climbs; into the fallen one’s heart, shame climbs.

The fall may be of body or of fortune. One verb of rising carries both the helper’s load and the fallen one’s shame.

1194. The duty of care

கொடியேறக் கொம்பு குனியு மதுவேகொடிநிற்கும் கொம்பின் கடன்

kodiyerak kombu kuniyu madhuvekodinirkum kombin kadan

The creeper climbs, the branch bends; that bending is the duty of the branch that holds it.