1193. Shame of being lifted

விழுந்தவன் கையேற்றான் மேலேறும் பாரம்விழுந்தவன் நெஞ்சேறும் நாண்

vizhundavan kaiyetraan melerum paaramvizhundavan nenjerum naan

Onto the man who takes the fallen one’s hand, a weight climbs; into the fallen one’s heart, shame climbs.

The fall may be of body or of fortune. One verb of rising carries both the helper’s load and the fallen one’s shame.

1194. The duty of care

கொடியேறக் கொம்பு குனியு மதுவேகொடிநிற்கும் கொம்பின் கடன்

kodiyerak kombu kuniyu madhuvekodinirkum kombin kadan

The creeper climbs, the branch bends; that bending is the duty of the branch that holds it.

1195. The carer wears away

உப்பிட்டார் உப்பாய்க் கரைந்ததனை யாருணர்வார்செப்பாதே போம்துயர் அஃது

uppittaar uppaayk karaindadhanai yaarunarvaarseppaadhe pomthuyar adhu

Who sees that those who put in the salt have melted away as salt? That is a sorrow that passes without ever being told.