1107. Longing wears us down

நெகிழ்ந்த வளையல் நெகிழா துரைக்கும்நெகிழ்ந்த உடலின் துயர்

nekizhnda valaiyal nekizhaa thuraikkumnekizhnda udalin thuyar

A bangle gone slack declares, without slackening, the sorrow of the body gone slack beneath it.

1108. The body remembers

விரல்பற்றிக் கற்ற நடைதன்னை மண்மேல்விரல்விட்டும் கால்மறவா து

viralpatrik katra nadaidhannai manmelviralvittum kaalmaravaa thu

Even with the finger let go, the feet do not forget the walk they learned on the earth with a finger to hold.

A small child first learns to walk by gripping a grown-up’s finger.

1109. The ache stays

தீயணைந்தும் சாம்பல் சுடுமேபோல் போயினும்நீயணைந்த நெஞ்சம் சுடும்

theeyanaindum saambal sudumepol poyinumneeyanainda nenjam sudum

Even when the fire is out, the ash still burns; though you are gone, the heart you held in your embrace still burns.