1106. Time cannot return

நிலமென்று தேடுவர் நீத்தகா லத்தைநிலம்வந்தும் காலம் வரா

nilamendru theduvar neethakaa lathainilamvandum kaalam varaa

People look for a time that has gone as if it were a place; they reach the place, and the time does not come.

1107. Longing wears us down

நெகிழ்ந்த வளையல் நெகிழா துரைக்கும்நெகிழ்ந்த உடலின் துயர்

nekizhnda valaiyal nekizhaa thuraikkumnekizhnda udalin thuyar

A bangle gone slack declares, without slackening, the sorrow of the body gone slack beneath it.

1108. The body remembers

விரல்பற்றிக் கற்ற நடைதன்னை மண்மேல்விரல்விட்டும் கால்மறவா து

viralpatrik katra nadaidhannai manmelviralvittum kaalmaravaa thu

Even with the finger let go, the feet do not forget the walk they learned on the earth with a finger to hold.

A small child first learns to walk by gripping a grown-up’s finger.