609. Out of our hands

கைப்பிடி நெல்லைக் கவிழ்க்கும் விதைப்பவன்மைப்புயல் பார்க்கும் முகம்

kaippidi nellaik kavizhkkum vidhaippavanmaippuyal paarkkum mukam

The sower tipping out a handful of paddy has the face of one watching the ink-dark storm.

Once sown, the seed is at the weather’s mercy: a dark storm may bring the rain it needs, or ruin it.

610. Whose loss it is

அன்னையர் பொன்னை அடகுவைத்தான் மீட்டிலான்அன்னையர் கண்ணீர் அடகு

annaiyar ponnai adakuvaithaan meettilaanannaiyar kanneer adaku

He pawned the mothers’ gold and did not redeem it; the mothers’ tears are the pawn.

A pawned jewel stays with the lender until it is redeemed; in Tamil homes, the family gold is often the mothers’ own jewellery.

611. Where we land

ஒத்தவிரு வித்தினுள் ஒன்றூன்றும் ஒன்றுலரும்வித்தன்று வீழ்ந்த இடம்

othaviru vithinul ondroondrum ondrularumvithandru veezhnda idam

Of two seeds alike, one takes root and the other dries up; it is not the seed, it is the place where it fell.