474. What a face reveals

கொல்லன் அடிக்கடிக் குத்துண்ட பட்டடைசொல்லா துரைக்கும் முகம்

kollan adikkadik kuthunda pattadaisollaa thuraikkum mukam

The anvil the smith has struck again and again is a face that tells without a word.

475. Still time to begin

கெட்டுப் பழுதான வேரன்று மூப்புநடும்விதையைத் தாங்கும் நிலம்

kettup pazhudhaana verandru mooppunadumvidhaiyaidh thaangum nilam

Old age is not a root rotted past use; it is the ground that bears the seed being planted.

476. Dependence becomes visible

ஊன்றுகோல் கைப்பிடியில் தேய்ந்ததுகாண் நாள்தோறும்ஊன்றினா னென்னும் கரி

oondrukol kaippidiyil theyndadhukaan naalthorumoondrinaa nennum kari

See the grip of his walking stick, worn down: it bears witness that he leaned on it every day.