343. Refusing to change

மாறாது நிற்பான் மலையென்பான் காலமாம்ஆறோடு போவான் அழிந்து

maaraadhu nirpaan malaiyenpaan kaalamaamaarodu povaan azhindu

He who stands unchanging, the so-called mountain, goes down the river that is time, undone.

344. Misreading the past

நேற்றின் படியே யினிவரும் நாளென்றார்நேற்றை யறியா தவர்

netrin padiye yinivarum naalendraarnetrai yariyaa thavar

Those who have said the day to come will be exactly like yesterday do not know yesterday.

‘Know’ (ari) here means understanding, not memory: they lived through yesterday without understanding it.

345. Small shifts accumulate

நாளொன்றுக் கொன்று நகர்த்திய வேலிக்கால்கோளின்றித் தோற்றான் நிலம்

naalondruk kondru nakarthiya velikkaalkolindridh thotraan nilam

One fence-post moved each day, and he lost land with no one ever seizing it.

The Tamil word for ‘seizing’ (kol) also means grasping with the mind: he may also have lost land without ever grasping it.