295. Work without purpose

ஓய்வின் றரைக்கும் உரலுள் அரிசியின்றேல்தேய்வ துரலே தெளி

oyvin raraikkum uralul arisiyindreltheyva thurale theli

If there is no rice in it, a mortar pounded without rest wears only itself away: know this.

296. Working towards a dream

மண்சுமந்தாள் கல்சுமந்தாள் மாடமெழும் நாள்வரையும்கண்சுமக்கும் காணாக் கனா

mansumandaal kalsumandaal maadamezhum naalvaraiyumkansumakkum kaanaak kanaa

A woman carried earth and carried stone until the day the mansion rose; her eyes carry an unseen dream.

297. Forgetting the real aim

வேலியைக் காத்தான் விளைவை மறந்தானேல்வேலியின் உள்ளும் வெளி

veliyaik kaathaan vilaivai marandaanelveliyin ullum veli

If the one who guards the fence forgets the harvest, even within the fence lies open ground.

Vaeli (fence) echoes veli, which means both bare, empty ground and ‘outside’. The fenced field becomes no different from the land beyond.