187. Leaving ourselves unexamined

ஊர்நடுவே நின்றான் பிறர்க்கு வழக்குரைக்கஊர்கடந்தோ டும்தன் வழக்கு

oornaduve nindraan pirarkku vazhakkuraikkaoorkadando dumthan vazhakku

He takes his stand in the town square to plead the cases of others; his own case runs off out of town.

188. Familiar wrongs sting less

பழக்க மறைக்கும் பெரும்புண் புதிதாய்ச்சுருக்கென் றெழும்சிறு கீறு

pazhakka maraikkum perumbun pudhidhaayssurukken rezhumsiru keeru

Habit hides the great wound; a small fresh scratch flares up and stings.

189. Praise leaves faults intact

பொன்னென் றெடுத்தார் புறத்தார் எடுத்தவன்தன்னுள் அறிவான் களிம்பு

ponnen reduthaar purathaar eduthavanthannul arivaan kalimbu

Others hold it up as gold; the one who holds it knows, within himself, the tarnish.