1185. Moved by gentleness

வீழ்ந்தான் அழான்புண் ணுடைத்தான் அழான்மெல்லத்தாழ்ந்தகை கண்டான் அழும்

veezhndaan azhaanpun nudaithaan azhaanmelladhthaazhndakai kandaan azhum

He who fell does not weep; he who is wounded does not weep; he who saw a hand lowered, slow and gentle, weeps.

In the Tamil the hand has no owner: it may be lowered in care, sinking as life leaves it, or withdrawn from help.

1186. Uneven gentleness

பிறர்தளிர் மேற்பனி யாகுவார் தம்தளிர்மேற்சுடுவார் வெய்யிற் கனல்

pirarthalir merpani yaakuvaar thamthalirmersuduvaar veyyir kanal

On others’ tender shoots they are dew; on their own, the blazing fire of the sun.

1187. Tenderness quiets speech

குஞ்சொன்று கைக்குள் குறுகின்பின் பேச்சடக்கும்நெஞ்சுடையார் மென்மை நிறை

kunjondru kaikkul kurukinpin peschadakkumnenjudaiyaar menmai nirai

When a little chick nestles in the hand, the heart that hushes the tongue: this is tenderness in full.