1100. Solitude becomes speech

தனிமையிற் சொல்வடியும் சொல்வடிந்தால் மீண்டுதனிமையே சொல்லாய் வரும்

thanimaiyir solvadiyum solvadindaal meenduthanimaiye sollaai varum

In solitude the words seep out; once the words have seeped out, solitude itself comes back as words.

1101. Staying has weight

சென்றாள் வெயிலைச் சுமந்தாள் இருந்தவன்நின்ற நிழலைச் சுமந்து

sendraal veyilais sumandaal irundavannindra nizhalais sumandu

She went and carried the sun’s heat; he stayed and carried the standing shade.

1102. The seen returns in dreams

கண்ட விழிமூடிக் காணாத கண்ணுள்ளேகண்ட தழும்பே கனா

kanda vizhimoodik kaanaadha kannullekanda thazhumbe kanaa

Close the eye that saw; inside the eye that no longer sees, the scar of what it saw is the dream.