806. Becoming what we carry

நிலத்தைப் பொறுத்தான் நிலமாவான் நெஞ்சில்குலைந்தான் குலையும் நிலம்

nilathaip poruthaan nilamaavaan nenjilkulaindaan kulaiyum nilam

Whoever holds up the land becomes the land; when such a one crumbles in heart, the land crumbles.

To bear the land is to hold it up, as ground holds up all that stands on it.

807. Taking on another’s share

தங்கடன் தாஞ்செய்வார் தக்கார் பிறர்கடனைஎன்கடன் என்பார்க்கே சீர்

thangadan thaanjeyvaar thakkaar pirarkadanaienkadan enpaarkke seer

Those who do their own duty are worthy; honour belongs only to those who say of another’s duty, “It is mine to do.”

The Tamil word for duty also means debt.

808. Blaming the material

கோணற் கருவிகொண் டாள்செதுக்கிக் கல்லெலாம்கோணலென் றேபழிப் பாள்

konar karuvikon daalsedhukkik kallelaamkonalen repazhip paal

She carves with a crooked tool and insists that every stone is crooked.