793. Doing our part

விடியுமென் றெண்ணான் விடிவிக்கும் கோழிவிடியல் கடனே குரல்

vidiyumen rennaan vidivikkum kozhividiyal kadane kural

The rooster that brings the dawn does not tell itself, ‘Dawn is coming.’ Its voice is the dawn’s duty, and nothing more.

794. Who bears the blame

சுமப்பவன் தோள்வலி சொல்லும் சுமத்தியவன்நெஞ்சம் சுமக்கும் பழி

sumappavan tholvali sollum sumathiyavannenjam sumakkum pazhi

The carrier’s shoulder speaks its ache; the one who loaded him carries the blame in his heart.

795. Caught between demands

இருமுனையும் தின்னும் எரிநடுவே நிற்கும்ஒருதிரியின் வாழ்வு கடன்

irumunaiyum thinnum erinaduve nirkumorudhiriyin vaazhvu kadan

One wick stands in a fire that eats it at both ends: its life is duty.

The Tamil word for duty, kadan, also means debt: the wick’s life may be something owed.