791. Becoming what we do

ஓநாய்க் கிரவெல்லாம் காதோர்த்த மேய்ப்பவன்தானே யிரவாகும் காது

onaayk kiravellaam kaadhortha meyppavanthaane yiravaakum kaadhu

The shepherd who strains all night to hear the wolf becomes himself the night’s ear.

In the Tamil, ear and night become one thing: he is all listening, and the darkness itself seems to listen through him.

792. Who helps the helper

வண்ணான் வெளுக்கத் துணிவேண்டும் தன்துணிவண்ணானின் வண்ணான் எவன்

vannaan velukkadh thunivendum thanthunivannaanin vannaan evan

A washerman needs cloth to bleach; but for his own cloth, who is the washerman’s washerman?

793. Doing our part

விடியுமென் றெண்ணான் விடிவிக்கும் கோழிவிடியல் கடனே குரல்

vidiyumen rennaan vidivikkum kozhividiyal kadane kural

The rooster that brings the dawn does not tell itself, ‘Dawn is coming.’ Its voice is the dawn’s duty, and nothing more.