767. Pity confined to our own

நமர்நோய் அறிவார் பிறர்நோய் அறியார்நமர்பிறர் என்னும் பிணி

namarnoy arivaar pirarnoy ariyaarnamarpirar ennum pini

They know the pain of our own people, not the pain of others; this is the sickness that sorts ours from others.

768. Feeling beneath hardness

இரங்காமை கற்றார் இரங்காமை அல்லஇரங்குதலை மூடிய மண்

irangaamai katraar irangaamai allairangudhalai moodiya man

Those who have learned not to pity are not pitiless; they are earth laid over pity.

769. When unfeeling takes hold

நோவார்க்கு நோவாமை நோயன்று நாட்படின்நோவாமை நோயாய் விடும்

novaarkku novaamai noyandru naadpadinnovaamai noyaai vidum

To feel no pain for those in pain is not yet a sickness; let the days pass, and that unfeeling becomes one.