74. After danger passes

கடலிறங்கி மீண்டவனும் கால்நனையும் போதில்உடலுணரும் முந்நாள் அலை

kadalirangi meendavanum kaalnanaiyum podhiludalunarum munnaal alai

Even the man who went down into the sea and came back: when his feet get wet, his body feels the old wave.

75. Fear silences us

நரம்பிறுகக் கட்டுவாள் மீட்டொலிகேட் டஞ்சிக்குரல்கொல்லும் கையின் இறுக்கு

narambirukak kattuvaal meettoliked danjikkuralkollum kaiyin irukku

She draws the string taut and plucks it; at the sound she takes fright, and the grip of her hand kills its voice.

The hand that drew the string taut so it would sound is the same hand whose grip, after the fright, deadens it.

76. The traps we make

ஆர்த்தவலைக் கஞ்சுவான் நாள்தோறும் தான்பின்னும்சேர்த்தவலை காணான் சிறிது

aarthavalaik kanjuvaan naalthorum thaanpinnumserthavalai kaanaan siridhu

Whoever fears the roaring wave sees not one strand of the net he weaves with his own hands each day.

A net catches whatever it closes around. In Tamil, ‘wave’ (alai) and ‘net’ (valai) sound almost alike.