535. Gain wears another down

அரிவாள் தனக்குத் தனைத்தீட்டும் போதும்தெரியாது தான்தேயும் கல்

arivaal thanakkudh thanaitheettum podhumtheriyaadhu thaantheyum kal

As the sickle sharpens its own edge upon the stone, the stone wears itself away unseen.

A sickle is sharpened by grinding it against a whetstone.

536. Looks are not enough

கூட்டிய மண்பானை கோலம் நிரம்பினும்ஓட்டை யறியும் புனல்

koottiya manpaanai kolam nirambinumottai yariyum punal

A joined clay pot may brim with beauty; the water knows the hole.

537. Calling it finished

உருவாகாக் கல்லை உருவென்றான் சிற்பிஒருநாளும் முற்றுப் பெறாது

uruvaakaak kallai uruvendraan sirpiorunaalum mutrup peraadhu

The sculptor called the unshaped stone a figure; it will never be finished.

Calling unfinished work done closes off the work it still needs.